۲۳:۲۸ – ۱۱ فروردين ۱۴۰۴
باشگاه خبرنگاران جوان؛ نفیسه خلیلی – سپند امیرسلیمانی، بازیگر «خوشنشینها» در برنامه «از مامان بگو» از نقش مادرش در زندگی گفت و تعریف کرد: من اولین کاری که بازی کردم، پنج سالم بود؛ آن هم در داخل سالن اصلی تئاتر شهر. یعنی کار جلوی دوربین نبود، که کات بخورد. اگرچه کارگردان اثر پدرم بود، ولی به اصرار مادرم در سالن بازی کردم. چون پدرم استدلالش این بود که ممکن است من از پس کار برنیایم. ولی مادرم میگفت نه! قطعاً از پس کار برمیآید. به همین دلیل، پارتیبازی کرد، تا پدرم مرا قبول کند. ما در خانه سه چهار جلد کتاب داریم، که مادرم از زمانی که با پدرم ازدواج کرد، بریدههای روزنامهها را بابت خبرهای مربوط به کارهای پدرم، خواهرم و من جمع کرده و کنارهم چسبانده است.
امیرسلیمانی ادامه داد: خیلی مهم است که در لحظه بتوانید خودتان را جای بچههایتان را قرار دهید؛ چراکه بچه ممکن است در لحظه اشتباه بکند و گاهی معنی اشتباه را نمیداند. من هیچوقت بابت اشتباهاتم شماتت نشدم. اگرچه دیر شروع به جمع کردن زندگیام کردم و بیشتر خوش گذراندم، اما هیچوقت در خانهمان سرزنش نشدم. من خوشحالم در خانوادهای بودم، که مادرم خیلی هوای من، کمند و پدرم را داشت. از طرفی، مشوق اصلی بازیگر شدن من و کمند مادرم بود. در مقابل، پدرم خیلی مخالف این ماجرا بود.
کمند امیرسلیمانی، بازیگر «پدر سالار» با بیان اینکه در خانواده ما مادرم هنرمند اصلی است، گفت: چراکه مدیریت کردن و تحمل کردن سه نفری که در کار هنری هستند، از سایر کارها سختتر است. ما هر کدام یک نفر هستیم و مشغله خودمان را داریم. ولی مادرم با سه نفر طرف بود.
